Terapia dla osób z dysleksją rozwojową
shutterstock_96451259

A A A

Przy podejrzeniu dysleksji warto jest wybrać się do pedagoga, który na podstawie konkretnych testów i rozmowy z dzieckiem będzie w stanie postawić odpowiednią diagnozę. Jeżeli nasze podejrzenia się potwierdzą, trzeba jak najwcześniej rozpocząć leczenie. Jak wyglądają metody radzenia sobie z dysleksją?

Poziom 1

W Polsce system pomocy składa się z pięciu poziomów, w zależności od tego, z jak bardzo zaawansowaną dysleksją mamy do czynienia. Poziom pierwszy obejmuje dzieci o niewielkich trudnościach w nauce. Polecana jest tutaj wówczas opieka rodziców i nauczyciela. Szkoła może zapewnić uczniowi dodatkowe ćwiczenia, które mogą być wykonywane podczas zajęć i w domu pod opieką rodziców.

Poziom 2

Drugi poziom to osoby o bardziej nasilonych trudnościach. Jako metodę leczenia proponuje się udział w zajęciach w zespole korekcyjno-kompensacyjnym w szkole. Powinny być one prowadzone w gabinecie terapii pedagogicznej przez nauczyciela, który posiada specjalistyczne przygotowanie lub kurs terapii pedagogicznej.

Poziom3

Do poziomu trzeciego zalicza się dzieci, które wymagają terapii indywidualnej. Główną metodą leczenia jest oczywiście pogłębiona pomoc terapeutyczna, często przeprowadzana w Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej.

Poziom 4

Poziom czwarty obejmuje uczniów, z nasilonymi trudnościami w uczeniu się, pisaniu, czytaniu. Organizuje się wówczas terapeutyczne klasy i szkoły dla dyslektyków. Realizuje się w nich oczywiście obowiązujący program nauczania, ale również oddziaływanie o charakterze terapii pedagogicznej. Na terenie Polski podobne klasy i szkoły można znaleźć w Łodzi, Warszawie, Krakowie i w Toruniu. Okazuje się jednak, że zapotrzebowanie na tego rodzaju placówki jest dużo większe, niż ich liczba.

Poziom 5

I wreszcie poziom piąty to osoby, które wymagają intensywnej i długoterminowej terapii. Do przeprowadzenia leczenia wykorzystuje się stacjonarne oddziały terapeutyczne, w których przebywa się od kilku miesięcy do nawet roku czasu. Niestety podobnych ośrodków nie ma zbyt wiele na terenie naszego kraju. Stosuje się więc również uzupełniające formy pomocy, w postaci kolonii letnich i turnusów terapeutycznych.

Skomentuj lub zadaj pytanie!

*